Euroleague'de Türk gecesi hiç bu kadar heyecanlı olmamıştı. Doğal rekabetin üzerine bir de Efes'in kazanmak zorunda olması eklenince akşam ki maç inanılmaz önem kazanmış oldu.
Grupta ki durum yukarıda mevcut. Efes kazanırsa İspanyolların hatır şikesi yapmasına da gerek kalmayacak. Fenerbahçe kazanırsa da Efes hiç beklemesin İspanyollardan ihtiyacı olan rahatça kazanır. Bu arada bu maçların aynı saatte oynanmamasını hiç bir mantıklı sebebi yok.
Fenerbahçe açısından baktığımızda ise durum aslında daha karışık. Çaprazdan Alba-Maccabi galibi ile eşleşmesi için gerekli olan sıra 2.'lik. CSKA Milano'ya kaybetmediği takdirde Fenerbahçe'nin 2.'liği garanti. Fenerbahçe kaybedip Alba ile eşleşmeyi bekler.
Bu ortamda benim kanaatim; kazanmaya daha fazla ihtiyacı olan Anadolu Efes sonuca yakın diyebiliriz. Hatır şikesi konusunda ise, ben yapılmasını isterim. Obra-Duda ilişkisi olsun, Final8'te 2 Türk takımı olma ihtimali olsun önemli şeyler. İspanyolların senelerdir yaptığını yapıp onları saf dışı bıraksak güzel olur.
9 Nisan 2015 Perşembe
Fenerbahçe Ülker-Anadolu Efes
Etiketler:
#ifeeldevotion,
Anadolu Efes,
Euroleague,
Fenerbahçe Ülker
8 Nisan 2015 Çarşamba
Mahalleden Notlar
What can i do sometimes?
Sabahları vapurla işe gitmek hep ilgi çekici gelmiştir bana,giden insanları da çok kıskanırım,öyle kıskanırım ki vapur batsa benden bilirler.Gözün kaldı değil mi derler.
Nedendir tam olarak bilmiyorum ama belki de her gün işe gidip gelmek için saatlerce araba kullandığmdan dolayı bana öyle geliyordur,
Dün bir işim olduğu için sabah erken saatte vapurla karşıya geçtim.Hava yağmurluydu, güneşi hiç göremediğimiz bir gündü.Kulak misafiri olduğum iki kişi her gün vapurla,metroyla işe gitmekten yakınıyorlardı, arabaları olsa rahat rahat evden işe gidip gelselermiş.
Durum şu ki; herkesin işi bir başkasına ilgi çekici geliyor, herkes başkasının işini yapsa sanki çok daha mutlu olacakmış gibi davranıyor.Çözemedim ben bu durumu neden böyle, arıyorum cevabını bilen varsa söylesin lütfen.
...............................
Hangimiz yemedik çılgınlar gibi!
Yok efendim Canan Karatay şöyle demiş,böyle demiş..Boşverin lütfen aynı yaşta Nebahat Çehre varken ben Karatay'ı falan dinlemem.Sen önce git bi saçını boyat biraz makyaj yap, kendine bak biraz, her şey tatlı yemeyeceksin değil!
Ayrıca benim aklıma hala Canan Karatay dendikçe Nefise Karatay geliyor, olmadı benimseyemedim bu kadını.( Nefise Karatay'ı severiz)
Var mı hiç kimse Canan Karatay'ı sporda squat yaparken hayal eden.Yok işte olmuyor arkadaşlar zorlamayın,hayal gücümüz yetmiyor.
Sporunuzu yapın, yediklerinize dikkat edin keyifinizle yaşayın. Abartmaya gerek yok.
..........................
Olmasaydınız biz yine olurduk hem de çok mutlu olurduk!
Gereksiz gazetenin birine, 10 Kasım'da "olmasaydın da olurduk" diye reklam veren gereksiz bir adam, son seçimde %50 oy alan bir partiden aday gösteriliyor.
Ülke nüfusu 20-30 milyon arası olsa biz çok daha mutlu olurduk inanın, kişi başına düşen oksijen miktarını azaltıyorsunuz.
Milletçe alkışlıyoruz!
.........................
Günün Birleşmesi,
Survivor'da ünlüler kazanınca mutlu olanlar Birleşin!
Günün şarkısı
The Black Keys - Little Black Submarines
Sabahları vapurla işe gitmek hep ilgi çekici gelmiştir bana,giden insanları da çok kıskanırım,öyle kıskanırım ki vapur batsa benden bilirler.Gözün kaldı değil mi derler.
Nedendir tam olarak bilmiyorum ama belki de her gün işe gidip gelmek için saatlerce araba kullandığmdan dolayı bana öyle geliyordur,
Dün bir işim olduğu için sabah erken saatte vapurla karşıya geçtim.Hava yağmurluydu, güneşi hiç göremediğimiz bir gündü.Kulak misafiri olduğum iki kişi her gün vapurla,metroyla işe gitmekten yakınıyorlardı, arabaları olsa rahat rahat evden işe gidip gelselermiş.
Durum şu ki; herkesin işi bir başkasına ilgi çekici geliyor, herkes başkasının işini yapsa sanki çok daha mutlu olacakmış gibi davranıyor.Çözemedim ben bu durumu neden böyle, arıyorum cevabını bilen varsa söylesin lütfen.
...............................
Hangimiz yemedik çılgınlar gibi!
Yok efendim Canan Karatay şöyle demiş,böyle demiş..Boşverin lütfen aynı yaşta Nebahat Çehre varken ben Karatay'ı falan dinlemem.Sen önce git bi saçını boyat biraz makyaj yap, kendine bak biraz, her şey tatlı yemeyeceksin değil!
Ayrıca benim aklıma hala Canan Karatay dendikçe Nefise Karatay geliyor, olmadı benimseyemedim bu kadını.( Nefise Karatay'ı severiz)
Var mı hiç kimse Canan Karatay'ı sporda squat yaparken hayal eden.Yok işte olmuyor arkadaşlar zorlamayın,hayal gücümüz yetmiyor.
Sporunuzu yapın, yediklerinize dikkat edin keyifinizle yaşayın. Abartmaya gerek yok.
..........................
Olmasaydınız biz yine olurduk hem de çok mutlu olurduk!
Gereksiz gazetenin birine, 10 Kasım'da "olmasaydın da olurduk" diye reklam veren gereksiz bir adam, son seçimde %50 oy alan bir partiden aday gösteriliyor.
Ülke nüfusu 20-30 milyon arası olsa biz çok daha mutlu olurduk inanın, kişi başına düşen oksijen miktarını azaltıyorsunuz.
Milletçe alkışlıyoruz!
.........................
Günün Birleşmesi,
Survivor'da ünlüler kazanınca mutlu olanlar Birleşin!
Günün şarkısı
The Black Keys - Little Black Submarines
Haydi eyvallah!
Sporu Sevdirenler Serisi - 1
Spor benim için zaman geçirmekten öte hayatımın bir parçası. Sokakta büyüyen son nesil olarak, futbol, basketbol ve voleybolla ilgili fundamental bilgilere sahip olmama rağmen profesyonel seviyeye taşımak konusunda başarılı olamadık veya olmak için zorlamadık. Bu sebeple izlemek, yapmaktan daha zevk verir hale geldi.
Spor efsaneleri konusunda çok şanslı bir nesil olduğumuzu düşünüyorum. Şimdilerde benim için popülaritesini yitirmiş sporlarda bile (ki başka bir yazı konusu olacaktır), o spora dair hatırlanmaya değer anılar bırakan insanlar vardı. Başlamak için hangisini seçeceğime çok zor karar verdim. Sonuçta bana kırmızının da yeri geldiğinde güzel bir renk olduğunu öğreten nam-ı değer "Rainmaster" MİCHAEL SCHUMACHER oldu.
Formula 1 tarihine damgasını vurmuş pilotlar arasında nesil olarak yetiştiğim iki efsaneden biridir Schumi. Hakkinen'le olan kıyasıya rekabet F1'in belki de son büyük rekabetiydi ve bizim nesil bunu doyasıya yaşadı. Bu rekabette benim tarafım, kıpkırmızı Scuderia Ferrari ile yarışan Schumacher'di. Kariyerinde şu kadar yarış kazandı, bu kadar şampiyon oldu falan demeyeceğim. Zaten küçük bir araştırma ile bulunabilecek bilgiler ile doldurmayacağım burayı. Anlatmak istediğim, playstation'da F1 oynarken seneler boyunca başka araç ve pilot seçtirmeyecek kadar, kuzenimle Fenerbahçe-Galatasaray derbisi (kendisi Hakkinen'cidir. Sevgiler Oğuzcan) izlermişçesine rekabete girecek kadar, emekli olduktan sonra onun sevdirdiği spordan zevk alamayacak kadar üzerimde etki yaratmış olması.
Dünyada popüler olan spor dalları arasında döneminde onun kadar dominasyon yapan (Hakkinen sonrası dönem için söylüyorum bunu) sporcu çok azdır. F1 yönetiminin onu durdurmak ya da en azından rekabeti arttırmak için kural değişiklikleri yapması spor tarihinde eşine rastlanmayan bir durumdur. Bu onun ne kadar büyük bir yetenek olduğunu gösteren en önemli olaylardan biridir kanımca.
Bıraktıktan sonra F1'de pilot desteklemeyi bıraktığım sadece ondan miras kalan Ferrari sevdasının devam etmesini sağlayan adam şu anda ölümle pençeleşiyor. Adrenalin tutkusunu emekliliğinde de doruklarda yaşayan Schumi, Fransa'nın Grenoble bölgesindeki kaza sonucu yaklaşık 1.5 senedir ameliyatlar ve rehabilitasyon sürecinde. Çocukluğuma dair hatırladığım güzel anlarda yer almış bu efsaneye ilk olarak onu yazarak kendimce saygılarımı sunmak istedim.
#KeepFightingMichael yakışmıyor sana böyle olmak...
Spor efsaneleri konusunda çok şanslı bir nesil olduğumuzu düşünüyorum. Şimdilerde benim için popülaritesini yitirmiş sporlarda bile (ki başka bir yazı konusu olacaktır), o spora dair hatırlanmaya değer anılar bırakan insanlar vardı. Başlamak için hangisini seçeceğime çok zor karar verdim. Sonuçta bana kırmızının da yeri geldiğinde güzel bir renk olduğunu öğreten nam-ı değer "Rainmaster" MİCHAEL SCHUMACHER oldu.
Formula 1 tarihine damgasını vurmuş pilotlar arasında nesil olarak yetiştiğim iki efsaneden biridir Schumi. Hakkinen'le olan kıyasıya rekabet F1'in belki de son büyük rekabetiydi ve bizim nesil bunu doyasıya yaşadı. Bu rekabette benim tarafım, kıpkırmızı Scuderia Ferrari ile yarışan Schumacher'di. Kariyerinde şu kadar yarış kazandı, bu kadar şampiyon oldu falan demeyeceğim. Zaten küçük bir araştırma ile bulunabilecek bilgiler ile doldurmayacağım burayı. Anlatmak istediğim, playstation'da F1 oynarken seneler boyunca başka araç ve pilot seçtirmeyecek kadar, kuzenimle Fenerbahçe-Galatasaray derbisi (kendisi Hakkinen'cidir. Sevgiler Oğuzcan) izlermişçesine rekabete girecek kadar, emekli olduktan sonra onun sevdirdiği spordan zevk alamayacak kadar üzerimde etki yaratmış olması.
Dünyada popüler olan spor dalları arasında döneminde onun kadar dominasyon yapan (Hakkinen sonrası dönem için söylüyorum bunu) sporcu çok azdır. F1 yönetiminin onu durdurmak ya da en azından rekabeti arttırmak için kural değişiklikleri yapması spor tarihinde eşine rastlanmayan bir durumdur. Bu onun ne kadar büyük bir yetenek olduğunu gösteren en önemli olaylardan biridir kanımca.
Bıraktıktan sonra F1'de pilot desteklemeyi bıraktığım sadece ondan miras kalan Ferrari sevdasının devam etmesini sağlayan adam şu anda ölümle pençeleşiyor. Adrenalin tutkusunu emekliliğinde de doruklarda yaşayan Schumi, Fransa'nın Grenoble bölgesindeki kaza sonucu yaklaşık 1.5 senedir ameliyatlar ve rehabilitasyon sürecinde. Çocukluğuma dair hatırladığım güzel anlarda yer almış bu efsaneye ilk olarak onu yazarak kendimce saygılarımı sunmak istedim.
#KeepFightingMichael yakışmıyor sana böyle olmak...
Lige 1 hafta ara
Lige 1 hafta ara...
Peki 1 hafta ara verince ne değişecek? -Hiç birşey.
Bizim Türkiye Futbol Federasyonumuz yine orta yolu bulmak adına bir şeyler yapmaya çalışıyor. Fenerbahçe 'ye verilen ertelemeden sonra eşitlik olsun diye bütün takımlara uygulandı. Kulüpler birliği de buna çanak tutarak destekledi. Kimsenin saldırıyı falan düşündüğü yok bu erteleme kararında. Zaten bu haberleri duyanlarda 'Fenerbahçe' nin de sakatları iyileşecek' düşüncesi geliyorsa bu ertelemenin anlamı yok demektir. Dün Emek Ege'nin söylediği gibi ' Kar tatili misali' 1 hafta tatil. Yarın yine değişen bir şey olmayacak.
Umarım bu saldırının suçluları cezalandırılır, takımının maçını heycanla bekleyen bizleri değil...
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Beşiktaş'tan beklenen düşüş gerçekleşiyor. Artık 2. lik bile bence zor. 33.haftaya kadar zirve Galatasaray ile Fenerbahçe arasında gider gelir. Arena'da Galatasaray Beşiktaş'ı yenerek 4.yıldızı armasının üzerine yerleştirir. Tabii ki kesinlikle kolay olmayacak. Geçen yazımda yazdığım gibi Galatasaray'ın defansı son 8 haftada toparlanacak gibi değil. Her maç yüksek ihtimal gol yiyen takımın yediğinden fazla atması gerekiyor. Bunu yapabilmesi içinde golcüsü Burak Yılmaz'ın sahalara hemen dönmesi gerekiyor. Melo 'nun eksikliği tahmin edilenin aksine çokta hissedildiğini düşünmüyorum. Melo direnciyle takımını ayakta tutuyor ancak Hamit'in top kapma, pas yüzdesi ve koşu mesafesi istatistikleri Melo 'dan iyi. Bunu da görebilmek lazım. Melo 'nun dönüşü mayıs ayının başını bulacak deniliyordu. O tarihten sonra Hamit'te bir sakatlık-ceza durumu olmaz ise Hamit 'i kesmesi zor. Bence de kesilmemeli..Son 8 haftaya girerken ligin sonunda ki 3 takımın ancak kendi arasında yer değiştirebileceğini düşünüyorum. Ayrıca Bursaspor,Başakşehir ve Trabzonspor mücadelesini de takip etmek gerekiyor. Bakalım UEFA Avrupa Ligi'ne kim gidebilecek...
Etiketler:
avrupa ligi,
Bursaspor,
Emek Ege,
erteleme,
Eskişehirspor,
Fenerbahçe,
Galatasaray,
Hamit,
Melo,
Puan durumu,
saldırı,
tff,
Trabzonspor,
uefa
7 Nisan 2015 Salı
Değişen Dünya - Değişen Müzik
Merhabalar Arkadaşlar,
Bugünkü yazımda sizlere değişen dünyayla birlikte müziğin de nasıl bir değişim gösterdiğini bir örnekle anlatacağım. Eskiden türkü kavramı vardı, hala var ama hala o eski hikayeler.
Hikaye ! Evet bir türkünün türkü olması için bir hikayesinin olması gerekiyor zira. Anlamı olacak ki türkü olsun. Öyle 2-3 tane karıya kıza hitaben de yazılmazmış, zaten. Sevdiğine, yitirdiğine, kavuşamadığına veyahut gerçek bir hikayeye dayanırmış hep, ama hep anlamlı. Klibi çekilmez, 7 Bölgede bilinmez, ünlü de olunmaz, o eski hikayeleri kim yaşamış bestesini, güftesini kim yazmış bilinmez. Ama onlarca yıldır hala dinliyoruz. Bugünün şarkıları gibi değil onlar 2013 trendi ya da 2015 yazına damga vuran şarkılar değil. Dinlediğinde ağlatan şarkılar. Bir anda türküdeki delikanlıya ya da kıza vurulabilir, kendini onun cenazesinde bulabilirsiniz.
Şimdi size Telgrafçı Akif türküsünün hikayesini anlatacağım. Bu arada okurken şarkıyı dinleyebilirsiniz zira çok daha güzel olur benden söylemesi.
1892 senesinden bir hikayeye dayanıyor bu türkü. Elazığ da Harput posta müdürü var, 25-30 yaşlarında dalyan gibi yakışıklı bir adam Akif. Halkın sevdiği, kızların gözdesi yiğit bir delikanlı.
Hüseynik 'ten çıkıyor her sabahki gibi şehir yoluna, işe gidecek. Harput yokuşunda sol kolu uyuşuyor Akif 'in. Yazık olur bana, yazık gençliğime diyor, merhamet et! Nafile. Dağ gibi delikanlı düşüyor yere, kalp krizine yeniliyor. Nedir sebebi belli değil, belki kapakçık belki bozuk ritm.
Telgrafın başına Lütfi geçiyor, zaten demiş adam bana bir şey olursa Lütfi geçsin diye. Kart adamlara değil kendinden 2 yaş küçük delikanlıya güveniyor, gençler atiktir, heyecanlıdır, yenilikçidir diyor.
Kız kardeşi Ati hanım Musul 'da, haber geliyor ona duyar duymaz düşüyor olduğu yere. Kalkıyor zar zor ama dayanır mı yürek, abisi ölmüş. Bu ağıtı yakıyor. Cevriye; sevdalısı, oğlanı düşünerek kafayı yiyor, köyün delisi Cevriye oluyor. Ocaklara ateş düşmüş... Şimdi bu şarkı hangi yıla damgasını vurup yiter ki ? Yitmez arkadaşlar, ruhunuza işliyor.
Eskiden değer verilen şeyler şimdilerde kaybolmuş. Yok mu böyle olaylar var elbet, ama yok ki değerini bilen. Şarkıyı dinlemenizi ümit ediyorum. Ahmet Kaya ya da Oktay Kaynarca 'dan dinleyebilirsiniz...
Kendinize dikkat edin arkadaşlar...
----------------------------------------------------------------------------
Bonus Şarkı ; şimdi dersiniz o kadar Türkü dedi gitti chill out paylaştı diye ama bir durun. Bu şarkıyı Berlinli bir müzisyen yapmış. Diyar diyar gezip etnik müzikleri gün yüzüne çıkarıyor. Bu adamın da tarzı elektronik müzik. Ama sözleri anlamlı.
Farsça sözlere sahip şarkının adı '' Manoto '' müzisyeni ise '' Nu ''
Sözler şu şekilde ;
'' Saadet zamanı: avluya oturmuşuz, ben ve sen
endamımız çift, suretimiz çift, ruhumuz tek, ben ve sen
bulandıran palavralardan azade, gamsız bir keyif, ben ve sen
sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden ''
Mevlana Celaleddin Rumi .
Rumi tarafından Şems-i Tebriz 'e(Tebriz 'in Güneşi) yazılmış bu şiirin orjinal dildeki sözleri ise şu şekilde ;
'' khonak an dam ke neshinim dar eyvan, man o to
be do naghsho be do soorat, be yeki jan,man o to
khosh o faregh ze khorafat-e-parishan, man o to
man o to, bi man o to, jam' shavim az sar-e-zogh ''
--------------------------------------------------------
Bugünkü yazımda sizlere değişen dünyayla birlikte müziğin de nasıl bir değişim gösterdiğini bir örnekle anlatacağım. Eskiden türkü kavramı vardı, hala var ama hala o eski hikayeler.
Hikaye ! Evet bir türkünün türkü olması için bir hikayesinin olması gerekiyor zira. Anlamı olacak ki türkü olsun. Öyle 2-3 tane karıya kıza hitaben de yazılmazmış, zaten. Sevdiğine, yitirdiğine, kavuşamadığına veyahut gerçek bir hikayeye dayanırmış hep, ama hep anlamlı. Klibi çekilmez, 7 Bölgede bilinmez, ünlü de olunmaz, o eski hikayeleri kim yaşamış bestesini, güftesini kim yazmış bilinmez. Ama onlarca yıldır hala dinliyoruz. Bugünün şarkıları gibi değil onlar 2013 trendi ya da 2015 yazına damga vuran şarkılar değil. Dinlediğinde ağlatan şarkılar. Bir anda türküdeki delikanlıya ya da kıza vurulabilir, kendini onun cenazesinde bulabilirsiniz.
Şimdi size Telgrafçı Akif türküsünün hikayesini anlatacağım. Bu arada okurken şarkıyı dinleyebilirsiniz zira çok daha güzel olur benden söylemesi.
1892 senesinden bir hikayeye dayanıyor bu türkü. Elazığ da Harput posta müdürü var, 25-30 yaşlarında dalyan gibi yakışıklı bir adam Akif. Halkın sevdiği, kızların gözdesi yiğit bir delikanlı.
Hüseynik 'ten çıkıyor her sabahki gibi şehir yoluna, işe gidecek. Harput yokuşunda sol kolu uyuşuyor Akif 'in. Yazık olur bana, yazık gençliğime diyor, merhamet et! Nafile. Dağ gibi delikanlı düşüyor yere, kalp krizine yeniliyor. Nedir sebebi belli değil, belki kapakçık belki bozuk ritm.
Telgrafın başına Lütfi geçiyor, zaten demiş adam bana bir şey olursa Lütfi geçsin diye. Kart adamlara değil kendinden 2 yaş küçük delikanlıya güveniyor, gençler atiktir, heyecanlıdır, yenilikçidir diyor.
Kız kardeşi Ati hanım Musul 'da, haber geliyor ona duyar duymaz düşüyor olduğu yere. Kalkıyor zar zor ama dayanır mı yürek, abisi ölmüş. Bu ağıtı yakıyor. Cevriye; sevdalısı, oğlanı düşünerek kafayı yiyor, köyün delisi Cevriye oluyor. Ocaklara ateş düşmüş... Şimdi bu şarkı hangi yıla damgasını vurup yiter ki ? Yitmez arkadaşlar, ruhunuza işliyor.
Eskiden değer verilen şeyler şimdilerde kaybolmuş. Yok mu böyle olaylar var elbet, ama yok ki değerini bilen. Şarkıyı dinlemenizi ümit ediyorum. Ahmet Kaya ya da Oktay Kaynarca 'dan dinleyebilirsiniz...
Kendinize dikkat edin arkadaşlar...
----------------------------------------------------------------------------
Bonus Şarkı ; şimdi dersiniz o kadar Türkü dedi gitti chill out paylaştı diye ama bir durun. Bu şarkıyı Berlinli bir müzisyen yapmış. Diyar diyar gezip etnik müzikleri gün yüzüne çıkarıyor. Bu adamın da tarzı elektronik müzik. Ama sözleri anlamlı.
Farsça sözlere sahip şarkının adı '' Manoto '' müzisyeni ise '' Nu ''
Sözler şu şekilde ;
'' Saadet zamanı: avluya oturmuşuz, ben ve sen
endamımız çift, suretimiz çift, ruhumuz tek, ben ve sen
bulandıran palavralardan azade, gamsız bir keyif, ben ve sen
sen ve ben, ne sen varsın ne de ben, bir olmuşuz aşk elinden ''
Mevlana Celaleddin Rumi .
Rumi tarafından Şems-i Tebriz 'e(Tebriz 'in Güneşi) yazılmış bu şiirin orjinal dildeki sözleri ise şu şekilde ;
'' khonak an dam ke neshinim dar eyvan, man o to
be do naghsho be do soorat, be yeki jan,man o to
khosh o faregh ze khorafat-e-parishan, man o to
man o to, bi man o to, jam' shavim az sar-e-zogh ''
--------------------------------------------------------
Etiketler:
ahmet kaya,
celaleddin,
elazığ,
farsça,
farsi,
harput,
hüseynik,
hüseynik türküsü,
manoto,
mevlana,
nu,
oktay kaynarca,
rumi,
şems,
şems-i tebriz,
telgrafçı akif,
türkü
6 Nisan 2015 Pazartesi
Bir Acayip Şeyler Oluyor.
Uzun zamandan beri blog yazma isteğim vardı, fakat bir türlü yazmaya başlayamamıştım. Bir kaç gün önce arkadaşlarımla beraber bir karar aldık ve artık blog yazacaktık. Yazalım yazmasına da bu kez de ne yazsam düşüncesi sardı beni.
Sahi ne yazalım ? Neyi yazalım daha doğrusu
- Özgecanı mı ?
- Fırat Çakıroğlu'nu mu ?
-Yalova Valisinin hakaret ettiği öğretmenin, kalp krizi geçirip hayatını kaybetmesini mi ?
- Öldürülen Savcıyı mı?
- Emniyet Genel Müdürlüğü'nün basılmasını mı ?
- Babasını sırtından 28, göğsünden 4 bıçak darbesiyle yaraladıktan sonra boğazını keserek öldüren Sözde ünlü oyuncu Orhan Şimşek'i mi ?
- Hiç güvenlik yasasını mı ? İç güvenlik miydi yoksa
Bu kadar yazıl(a)mayacak şey varken ne yazayım ben. Futbol hakkında yazsam diyorum bu kez de hafta sonu yaşanan çirkin olayı yazacağım. (Fenerbahçe Spor Kulubü'ne yapılan çirkin saldırıyı) Tek keyif aldığımız şey olan futbolu bile izlenemeyecek hale getiriyoruz.
Sahi hiç mi güzel şeyler olmuyor benim güzel ülkemde ? Eminim oluyordur ama bizim göremeyeceğimiz yerlerde...
Hal böyleyken ben en iyisi daha fazla yazmayayım. Ben yazarken sıkıldım siz okurken sıkılmazsınız inşallah. Ha unutmadan bu da son sözüm olsun "yasaları değil kafaları değiştirmeliyiz"
Sevgiyle kalın...
yine mi pazartesi..
Yine bir pazartesi..
Yine sıkıntılı toplantılar ve yine sert kararlar..
Yine sıkıntılı toplantılar ve yine sert kararlar..
Nedir arkadaş bu pazartesi enerjisinin kaynağı? Hafta sonu geçirdiğiniz harika bir tatil mi yoksa muhteşem bir aile yemeği midir? Eğer öyleyse tüm herkesin mi hafta sonu güzel geçiyor? Hiç mi birinin kötü ve sessiz geçen bir hafta sonu tatili olmuyor? Çözemedim gitti..
Neyse uzun lafın kısası ben pazartesi toplantılarını
hiç sevmem. Birileri gelir bir şeyler söyler, onun üstüne başkaları bir şeyler
ekler ama hepsi bilir ki haftanın sonuna kadar o kararların ancak yüzde 70 i
uygulanabilir. Çünkü haftanın başında çoğu çalışanlarda olduğu gibi biz
metalurjistlerde de martenzit yapısındaki iğnemsi yapılara benzeyen itici ve
absorblanamayan enerji birikintileri vardır. Bu kötü enerjileri vücuttan uzaklaştırabilmenin
iki yolu vardır; ya olduğu gibi bırakacaksın sağa sola çarpıp bir yerde
patlayacak, ya da etrafından aldığı pozitif enerjilerin arasında yok olup
kalacak..
Ben genelde 2. yi tercih ederim ama bugüne kadar hiç
mi hiç pazartesi günü böyle bir keyfim olmamıştır. Neden mi? Biz dökümcüler
sabahın körüne uzun ve verimsiz olduğu kadar da sıkıcı olan üretim kalite
toplantılarını koymayı ve o toplantılarda daha haftanın ilk günü demeden
herkese saldırmayı çok severiz.
Peki dünyanın bir numaralı teknolojik devi olan
Japonlar ne yapıyor?
Sabah toplantılarını olabildiğince kısa ve öz tutmak için sandalye ve masalardan uzak durup asla oturmuyorlar. Herkes bir gün öncesinden belirlediği sorularını ya küçük bir toplantı odasında ya da özel olarak yaptırılmış yürüyüş parkında sabah sporunu yaparken birbirlerine soruyorlar. İşe başlamadan hemen önce şarkılar söyleyip birbirlerini motive edici sözler söylüyorlar. Birlikteliği sembolize etmek için hep bir ağızdan hedeflerini bağırıyorlar ve tüm bunları yaparken de not dahi tutmuyorlar. Çünkü etrafa yayılan pozitif enerji sayesinde insanlar güneşin tüm faydalı ışınlarından yararlandıklarını düşünerek alınan kararların daha akılda kalıcı olduğuna inanıyorlar.
Sabah toplantılarını olabildiğince kısa ve öz tutmak için sandalye ve masalardan uzak durup asla oturmuyorlar. Herkes bir gün öncesinden belirlediği sorularını ya küçük bir toplantı odasında ya da özel olarak yaptırılmış yürüyüş parkında sabah sporunu yaparken birbirlerine soruyorlar. İşe başlamadan hemen önce şarkılar söyleyip birbirlerini motive edici sözler söylüyorlar. Birlikteliği sembolize etmek için hep bir ağızdan hedeflerini bağırıyorlar ve tüm bunları yaparken de not dahi tutmuyorlar. Çünkü etrafa yayılan pozitif enerji sayesinde insanlar güneşin tüm faydalı ışınlarından yararlandıklarını düşünerek alınan kararların daha akılda kalıcı olduğuna inanıyorlar.
Evet, bunları bizim çoğu dökümcümüze söylesek güler
geçerler. Hatta şaşırmış insan muamelesi bile yaparlar ama ne yazık ki şaşıran
ve amacını yitirenler bizleriz. Doğru düzgün örnek almayı ve hatta kopyalamayı
bile beceremiyoruz. Saygıyı ve sevgiyi hiçe sayarak her şeyi robot sistemleri
olarak düşünüp insansı duyguları iş ortamında kendimizden uzaklaştırıyoruz..
İşte bu yüzden de günün sonunda önümüze baktığımızda insanlık için koca bir
sıfır görüyoruz. Çünkü çalıştığımız ortamları ve ekip arkadaşlarımızı sevemiyoruz
ve onlarla başarılarımızı paylaşamıyoruz. Ortada bir başarı varken benim
başarım diyoruz, başarısızlık varken ise onun başarısızlığı diyoruz.
Kısacası bizler hiçbir
zaman bir Kishi Ryoichi olmayı başaramayacağız.
God bless you bro..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)





